De zee zal me troosten

Als in september Marina als nieuwe leerling op school komt, voelt Mia zich onmiddellijk tot dit ‘vreemde’ meisje aangetrokken: ze is anders, kleedt zich anders, komt uit een stad op het platteland, dus uit een andere wereld. Zelf is Mia opgegroeid op het eiland, ze droomt ervan ooit die wereld te kunnen gaan verkennen. Allebei zijn ze op een plek waar ze niet willen zijn. Volgens de eilandbewoners lijd je dan aan ‘malanima’,  zielsverdriet. ‘En hoe genees je daarvan?’ ‘Daarvan genees je… daarvan genees je door de zee.’ Ooit zullen ze samen weggaan, zo besluiten ze. De realiteit is echter weerbarstiger: Mia’s ouders hebben geen geld om voor hun dochter een studie en verblijfskosten op het vasteland te betalen en ze willen dat Mia haar vader op het land gaat helpen. Ook Marina weet niet of ze haar moeder alleen kan laten, want… heeft ze nu wel of niet iets met de dood van opa te maken?